I was around 12 or 13 at Chennai with my Brother and Mother.
My father who was at Srivilliputtur, Tamil Nadu sent us a Telegram informing us the passing away of my paternal Grandfather at our place.
We rushed Home.
Only to find my father reclining in his easy chair in the pial ( a small place at the entrance of the house meant for relaxing in the evening and to provide resting place for travelers), with my grandfather’s body laid out in Hall inside.
I remember having asked my father,
‘It is your Father who is dead? Why are you not crying?
He replied,
“Look he is dead, if people can assure me he will come back if I cry, I will cry.
People never come back, so do not waste time and energy .
I was waiting for you both, I have to arrange for Professional Mourners”
He sent for them.
They came Home and started beating their chests and started wailing(Four in number) till the body was taken away from our Home o the Burning Ghat.
I could not understand what they were singing nor what they were doing for the death of my father.
(They were paid, I think about 4 Annas , a high price at that time, equivalent to 25Paise of today(which is not in circulation now).
In Dollar terms it is 25 % of One Rupee which is equal to Rs 58 per Dollar).
Later I came to know about these people.
In Hinduism, excepting the Brahmins, other Communities celebrate Death if it happens to be of an elderly person with a lot of singing, dancing and the atmosphere is festive.
In Brahmin House holds, the mood would be somber, dignified.
They have been trained that Life and Death are inevitable and have to be taken in one’s stride normally.
However there is also a belief that the Dead person’s spirit hovers around the house for 12 days, till the Sabindeekaranam Ceremony is done and would become sad if they are not remembered.
So people have to talk about them during this period.
Where people can not mourn openly engage the Services of Professional Mourners.
There is even a term for doing something with out involvement ,’கூலிக்கு மாரடிக்கிறது (Doing for only money)
In Tamil literature the songs for these occasions are given literary status and are master pieces of emotions, sentiments and Philosophy.
I am proving some Links towards the end of this post.
Now i just read a piece on professional Mourning in England.
Makes an interesting Read.
Human emotions are the same.
Is Wake not about this?
Hindu Mourning.
Story:
For £45 an hour, the fake mourners can be rented to cry for the duration of a funeral service in order to swell the numbers at funerals.
Ian Robertson, the founder of Rent-a-Mourner, in Braintree, Essex, admits the idea may be unfamiliar to the British, although the phenomenon is popular in places such as Asia.
The mourners-for-hire are briefed on the life of the deceased and would be able to talk to friends and relatives as if they really had known their loved one.
Rent-a-Mourner has 20 staff on its books to hire out for funerals, which Mr Robertson said were friends of his rather than professional actors.
1. ஆலி ஆட்டம், 2. இலாவணி, 3. கழியல் ஆட்டம், 4. குறவன்குறத்தி ஆட்டம், 5. கைச்சிலம்பாட்டம், 6. கோலாட்டம், 7. தப்பாட்டம் (பறையாட்டம்), 8. தெருக்கூத்து, 9. நையாண்டி மேளம், 10. பெரியமேளம், 11. பேயாட்டக்காமிக், 12. ஒப்பாரி, 13. மாரடிப்பாட்டு ஆகியன நிகழ்த்தப்படுகின்றன. இவை வட்டாரத்திற்கு வட்டாரம், பொருளாதாரத்திற்கு ஏற்றாற் போலும், இறந்தவரின் வயதிற்குத் தகுந்தாற் போலும் மாறுபடும். இந்நிகழ்த்துக் கலைகளில் கானாப்பாடலின் கூறுகளும். தன்மைகளும் ஒப்பாரியிலும் மாரடிப்பாட்டிலும் காணலாம். அவற்றின் நிகழ்வினைப் பின்வருமாறு ஆராயப்படுகின்றன.
ஒப்பாரி – நிகழ்த்தும்விதம்:-
உயிர்போன வெற்றுடல் எரிப்பதற்கோ, புதைப்பதற்கோ கிடக்கின்றது. அவ்வெற்றுடலை நம்பி வாழ்ந்தவர்கள், அதனால் வாழ்வு பெற்றவர்கள், உரிமையுடையவர்கள் உயிர்போன அவ்வெற்றுடலைச் சுற்றி நின்று அல்லது உட்கார்ந்து கொண்டும், ஒருவர் மேல் ஒருவர் கையினைப் போட்டுக் கொண்டும், சிலர் கண்ணீர் மட்டும் சிந்த, சிலர் மனதுக்குள் வருத்தப்பட, சிலர் மனம் கலக்கமுற்று மயங்க, இப்படித் தங்கள் துன்பங்களை வெளிப்படுத்துவார்கள். அவ்வெற்றுடலைக் கண்டு சிலர் பாட்டுப் பாடி அழுகின்றார்கள். அப்பாட்டுக்களில் உயிர் இருக்கின்றது. இறந்து போனவர் அப்பாடல் மூலம் எழுந்து நடமாடுவது போன்று இருக்கிறது. இறந்து கிடக்கும் வெற்றுடலின் வரலாறு தெரியாதவர்களுக்கு அப்பாடல் அதனுடைய வரலாற்றினைக் காட்டுகின்றது. எனவே இறந்தவர் எழுந்து பாட்டு வடிவில் நடமாடுகின்றார். இறந்தவரைப் பாட்டின் மூலம் மற்றவர்களுக்குக் காட்டக் காரணமானவர்கள் பெண்கள். பெண்களால் பாடப்படும் அப்பாடல்களையே ஒப்பாரி என்று அழைக்கிறோம்.
பெண் ஒருத்தி தான் ஒப்பாரி வைத்துச் சந்தர்ப்பத்திற்குத் தகுந்தார்போல், சொற்களைப் பயன்படுத்தா விட்டால், மற்ற பெண்கள் பொருத்தமின்மையைக் கிண்டலடிப்பார்கள். உரியச் சொற்கள் என்று குறிப்பது ஒப்பாரி வைக்கும் பெண்ணிற்கும் இறந்தவருக்கும் உள்ள உறவினைக் குறிக்கும். இதனையொத்த நிலையில் சென்னை நகரக் குடிசை வாழ் மற்றும் நடைபாதை மக்களிடத்தில், இறப்புச் சடங்கன்று ஆண்கள் ஒன்று கூடிப்பாடுகின்றார்கள். அதனைக் கானாப் பாடல் என்று கூறுவார்கள்.
மாரடிப்பாட்டு – நிகழ்த்தும் விதம்:-
மாரடிப்பாட்டு என்பது இறந்தவர்கள் பற்றிப் பாடப்படும் பாடலாகும். இதற்கென்றே கூலிக்கு மாரடிக்கும் கலைஞர்கள் உள்ளனர். மார்பில் அடித்துக் கொண்டே பாடுவதால் இது மாரடிப்பாட்டு என்று வழக்கப்படுகிறது. இதனை ஒப்பாரிப்பாட்டு என்றும் அழைக்கின்றனர். இந்நிகழ்வு தமிழகத்தில் பரவலாக நிகழ்த்தப்படுகிறது. இதனைக் குறிப்பிட்ட இடம், மாதம், நாள் எனக் கணக்கிட்டு நிகழ்த்துவதில்லை. இறந்தவர்களின் வீடுகளில் மட்டுமே நிகழ்த்துகின்றனர். இறந்தவரின் பிணம் வீட்டுக்குள் இருக்கும் போது மாரடிப் பாட்டு கலைஞர்கள் வீட்டின் முற்றத்தில் (வாசல்பகுதி) நின்று கொண்டு இதனை நிகழ்த்துகின்றனர். இவை வாழ்க்கை வட்டச் சடங்குகளில், இறப்புச் சடங்கின் ஒரு கூறாக உள்ளது. பெரும்பாலும் வயது முதிர்ந்தவர்கள் இறந்தால் மட்டுமே மாரடிப்பாட்டு நிகழ்த்தப்படுகிறது. சிலயிடங்களில் வரையறையுடன் நிகழ்த்துகின்றனர். இம்மாரடிப் பாட்டில் பதினோரு பேர் பங்கெடுக்கின்றனர். இதில் ஆறு பேர் பாட்டுப் பாடுகின்றனர். ஒருவர் நாதசுரம் வாசிக்கின்றார். இருவர் தம்புருசெட் (பெரியமேளம்) அடிக்கின்றனர். ஒருவர் உறுமியும் மற்றொருவர் கிடுகிட்டியும் இசைக்கின்றனர்.
http://www.koodal.com/article/tamil/ilakkiyam.asp?id=371
Drums played in a death ceremony at Tamil Nadu Village
நீ போருக்கு போனடத்தை
போராடி மாண்டாய் ஐயா
மகனே
பாரத்துவக்கெடுத்தோ
உங்களுக்கு
பயந்தவெடி வச்சானோ
உங்களுக்கு பெரிய துவக்கொடுத்தோ
உங்கள பேசாமல் சுட்டெறிந்தான்
மகனார்
உன்ன சந்தியல கண்டடத்தை
உன்னைபெத்த கறுமி
தலைவெடித்துப் போறனையா
மகனார் நீகப்பலில வாராயெண்டோ
நாங்க கடலருகில் காத்திருந்தோம்
மகனே நீ
இருந்த இடத்தைப் பார்தாலும்
இரு தணலாய் மூளுதையா
நீ படுத்த இடத்தை பார்தாலும்
பயம் பயமாய் தோன்றுதடா
மகனே
உன்னைப் பெற்ற கறுமி நான்
இங்க உப்பலந்த நாழியைப்போல்
நீ இல்லாம
நாள்தோறும் உக்கிறனே
http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%92%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%B0%E0%AE%BF%E0%AE%AA%E0%AF%8D_%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9F%E0%AE%B2%E0%AF%8D
Like this:
Like Loading...
